Welcome to Petsworld

به انجمن  گفتگو ی دنیای حیوانات خوش آمدید، لطفا در سایت ثبت نام کنید تا بتوانید از تمام امکانات این انجمن استفاده کنید 😊

تمامی فعالیت ها

این جریان به طور خودکار بروز می شود   

  1. هفته گذشته
  2. سلام، منم همین مشکلو دارم، دستمو میگیره ولی فشار نمیده، میترسم تو رفتار بزرگیش تاثیر داشته باشه و نشه بهش دست زد
  3. جدیدا
  4. سلام، من یه سگ نگهبان دارم الان ۲.۵ماهه هست ولی خیلی دندون میندازه همش شلوارمو میگیره و میکشه هر چی بزرگ میشه ترسم بیشتر میشه دیگه نمیتونم باهاش خوب بازی کنم .لطفا راهنمایی کنین چیکار کنم که گاز نگیره هر چی میگم یا از خودم دور می کنم فایده نداره
  5. در این لیست طیف وسیعی از غذاها قرار می گیرند مانند گوشت ، مرغ ، جگر و ماهی بعنوان منبع پروتئین، برنج و سیب زمینی بعنوان کربوهیدرات، هویج و سبزیجات بعنوان منابع ویتامینی که از هر 3 گروه می بایست در یک وعده غذایی موجود باشد . شیر غذای اصلی توله ها تا 4 هفتگی است . غذاهای پروتئینی که غذای اصلی محسوب می شوند باید بصورت پخته مصرف شوند . 1- گوشت : بیشتر نیازهای غذایی سگ را تأمین می کند ولی به تنهایی کافی و اقتصادی نبوده و برای کامل کردن آن می توان سیب زمینی ، ماکارونی ، هویج و سبزیجات به گوشت اضافه و با هم آنها را پخت . 2- جگر : غنی از ویتامین های A و B و فسفر می باشد . در صورت نیاز جگر باید بصورت محدود و حتماً بصورت پخته باشد زیرا در کشورمان مشکل انگلی در کبد دامها زیاد است و همچنین بقایای دارویی در جگر زیاد وجود دارد . 3- مرغ : هضم آن آسان است ولی کالری آن نسبت به گوشت کمتر است . استنخوانهای مرغ را باید جدا نمود زیرا ممکن است در دستگاه گوارش سگ ایجاد مشکل نماید . 4- پای مرغ : پای مرغ را نباید به تنهایی بعنوان وعده غذایی به سگ داد زیرا از ارزش غذایی پائینی برخوردار بوده و ایجاد یبوست می کند . در صورت امکان به 1 الی 2 وعده در هفته محدود شود . 5- ماهی : حتماً استخوان های آن را خارج کنید . نباید ماهی کیلکا به میزان زیاد به سگ داده شود . زیرا در جذب برخی ویتامین ها ایجاد اختلال می کند . 6- برنج : برنج پخته غذایی سهل الهضم بوده و به همراه مرغ غذایی مناسب می باشد . مصرف کته با ماست بعنوان غذایی سبک به سگهای دچار مشکل گوارشی مناسب است . 7- تخم مرغ پخته : برای توله ها و سگهایی که دوره نقاهت بیماری را طی می کنند غذایی بسیار مناسب است . 8- سبزیجات : سبزیجات و میوه ها منابع مناسب ویتامینی هستند . سگها قادرند پروتئین و چربی موجود در سبزیجات را به مواد غذایی مورد نیاز خود نبدیل کنند . هویج ، کلم و سیب زمینی پخته برای جیره غذایی سگ مناسب است . 9- غذاهای آماده : بصورت کنسرو و یا غذای خشک و نیمه خشک در دسترس می باشد . این غذاها از ارزش غذایی مناسبی برخوردار بوده و متعادل می باشد و مصرف آنها طبق دستورالعمل کارخانه بسیار مفید است . غذای خشک باید به همراه میزان فراوانی آب داده شود .
  6. مقدمه سنجاب جونده ای است نیمه اهلی ،این حیوان در کشورهای اروپایی جزو حیوانات اهلی محسوب نمی شود ولی چند سالی است که نگهداری آن در ایران رایج شده است. در طبیعت با توجه به توانایی خود در بالا رفتن از درخت اغلب در جنگلها ودر سوراخهایی که خود در درخت ایجاد می نماید زندگی میکند.سنجابها گیاهخوار بوده ومیوه ها ودانه ها عمده غذای طبیعی آنها را تشکیل می دهند. سنجاب درختی یک حیوان بسایر خاصی می باشد. او یکی از کمترین حیوانات وحشی است که با انسانها وفق داده شده و یاد گرفته که با انسانها زندگی کند. سنجاب هم می تواند از غذای طبیعت استفاده کند و هم از غذایی که توسط انسانها درست شده است. سنجاب یک ژیمناستیک کار شگفت انگیز است . دم بلند آن باعث می شود که آو را از بقیه پستانداران روی زمین به راحتی تشخیص داد. قدمت سنجاب طوسی به 50 میلیون سال می رسد ، از فسیلهای بدست آمده از آنها در آمریکای شمالی. سنجاب از خانواده جوندگان می باشد. اسم سنجاب برگرفته شده است از یونان باستان ، جایی که ارسطو کلمه (Skiouros) را به کار برد ، Skia به معنی سایه می باشد و همچنین Oura به معنی دم می باشد. بنابراین معنی آن می شود (کسی که زیر سایه دمش می نشیند). قرنها بعد فرانسویها یک اسم به نام (esquirel) برای وصف این حیوان ساختند. و هم اکنون او را (Squirrel) می نامند. 365 نوع سنجاب در سراسر دنیا وجود دارد. سنجاب ها به 7 دسته تقسیم شده اند: سنجاب درختی که در عموم مردم شناخته شده است ، سنجاب زمینی و سنجاب پرنده. سنجاب طوسی یکی از شناخته شده ترین نوع درختی می باشد. اکثر آنها در نیمکره شمالی ساکن هستند. طول سنجاب طوسی بطور متوسط به 38 سانتیمتر و وزن آن به 453 گرم می رسد. غذای آنها آجیل ، دانه و میوه می باشد. طول عمر سنجاب تقریباً 6 سال می باشد. اکثر سنجابهای شهری کمتر از یکسال زندگی می کنند. همچنین سنجاب قرمز هم وجود دارد ، آنها از نوع طوسی خود کوچکتر هستند. 20 تا 25 سانتیمتر طول. رنگ موی آنها از قرمز تا مشکی در متغیر است. اکثر آنها دارای شکم سفید و دم پُرزدار بلند قرمز رنگ می باشند . بعضی از زیر مجموعه های آنها می توانند دارای گوش مشکی رنگ باشند . آنها بیشتر در فصل زمستان رشد می کنند. سنجاب قرمز در جنگلهای کاج و صنوبر یافت می شود. سنجابها متعلق به خانواده جوندگان هستند و دارای 1650 نوع مختلف هستند. آنها بزرگترین گروه از پستانداران هستند. 365 نوع سنجاب در 7 دسته مختلف وجود دارد که شامل سنجاب پرنده،سنجاب زمینی و سنجاب درختی می باشد بعلاوه پستاندارانی مانند موش کیسه دار ، موش خرمای کوهی ، سگ چمنزار. سنجابهای طوسی رنگهای متفاوتی دارند. طوسی های آنها بیشتر در عموم مردم راقب دارند تا قهوه ای آنها. همچنین سنجابهایی به رنگ مشکی و سفید یکدست وجود دارد.ولی آنها از تغییرات روی سنجاب طوسی بوجود آمده اند. سنجاب قرمز می تواند پوشش مشکی داشته باشد. در حالیکه سنجاب کایباب دارای بدن مشکی و دم سفید می باشد هر دو آنها در جنگلهای کاج یافت می شوند. خریداری با توجه به اینکه اغلب سنجابها در ایران بوسیله تله گذاری گرفته شده ودر شرایط بهداشتی مناسبی نگهداری نمیشوند ،هر سنجابی را قبل از خرید بهتر است نزد دامپزشک ببرید. نر وماده در سنجابهای نابالغ نر ، فاصله بین مقعد حیوان از برآمدگی ادراری تناسلی بیش از ماده میباشد.(مانند بچه گربه)در سنجاب نر بالغ نیز آلت تناسلی قابل مشاهده است. طول عمر سنجابهای نر در اسارت اغلب بیشتر از ماده می باشد. رابطه با انسان سنجاب به نسبت خرگوش و همستر خیلی دیرتر اهلی شده وتمایل بیشتری به گاز گرفتن دارد. سنجاب را بهتر است در قفس نگهداری نمود .قفس باید به اندازه کافی بزرگ بوده (ابعاد 1متر) ودارای میله های فلزی با ضخامت کافی باشد.دندانهای سنجاب دائما در حال رشد است وبرای سائیده شدن طبیعی آنها، حیوان باید اغلب اوقات در حال جویدن باشد. بنابراین میله های قفس باید دارای استقامت کافی بوده ودر عوض میتوان داخل قفس شاخه های ضخیم درخت را قرار داد. کف قفس رامیتوان با پوشال ،کاغذ یابرگ درخت پر کرد. برای لانه نیز میتوان یک لوله یا کوزه کوچک سفالی در گوشه ای از قفس تعبیه کرد. قرار دادن شاخه های ضخیم درخت وثابت کردن آنها به دیواره قفس شرایط مناسبی راجهت بازی و فعالیت سنجاب پدید می آورد. بهتر است درب قفس دارای 2 چفت باشد زیرا سنجاب راه باز کردن آن را خیلی زود یاد می گیرد. سنجابها اغلب به خواب زمستانی می روند.در صورت بروز این پدیده نباید مزاحمتی برای حیوان ایجاد شود بلکه باید آذوقه کافی در دسترس آن قرار داده شود. تغذیه سنجاب طیف وسیعی از دانه ها،میوه ها و سبزیجات را می خورد.دانه ها شامل (غلات:گندم ،ذرت)و دانه های روغنی (مثل تخم آفتابگردان)و میوه ها شامل میوه های خشک(گردو،فندق،بلوط)و میوه های دیگر مثل سیب،انگور وسبزیجاتی نظیر کاهو وکلم همگی میتوانند مورد استفاده سنجاب قرار گیرند. نکته بسیار مهم در تغذیه سنجاب تنوع غذایی است . نباید تنها یک نوع غذا به سنجاب داده شود زیرا هر کدام ایجاد عوارضی گوارشی خواهند نمود. بهتر است در 3-2 ظرف غذا از انواع مختلف در اختیار حیوان باشد تا انتخاب کند. برای سنجاب نیز تغییر جیره غذایی باید به آهستگی صورت گیرد. تولید مثل سنجابها بیشترین فعالیت را دراواخر زمستان دارند ،وقتی که فصل جفتگیری فرا می رسد ، نرها به دنبال ماده ها می افتند ، وقتی که دنبال کردن به پایان می رسد زمان عشقبازی شروع می شود. مراسم دنبال کردن ، بر روی درختان با سرعت بالا اتفاق می افتد. مدت زمان بارداری در گونه های کوچک 33 روز و در گونه های بزرگتر مانند سنجاب طوسی و نوع روباهی آن (Fox Squirrels) بالای 60 روز طول می کشد. سنجابها معمولاً در اوایل بهار به دنیا می آیند. مینانگین زایمان سنجابها در هر دوره 4 تا نوزاد می باشد. این میانگین با تغییر آب و هوا عوض می شود. وهله دوم زایمان در اواسط تابستان رخ می دهد ، اگر غذای کافی وجود داشته باشد. سنجاب ماده قوی ترین نر را در فصل جفتگیری انتخاب می کند. اما بعد از جفتگیری دیگر با آن نر نخواهد جفت خورد. این طبیعت برای کاهش زاد و ولد و نگاه داشتن گونه ها می باشد. وزن سنجاب نوزاد هنگام زایمان 31/1035 گرم‌ و بالای 2.54 سانتیمتر طول دارد ، آنها در این زمان مو و دندان ندارند و تا 6 تا 8 هفته اول قادر به دیدن نمی باشند. فعالیت در تابستان بیشتر فعالیت سنجابها 2 تا 3 ساعت بعد از طلوع خورشید می باشد، سپس آنها در بعد از ظهر استراحت می کنند ، و دوباره 2 ساعت قبل از غروب آفتاب شروع به فعالیت می کنند. سنجابها قبل از اینکه هوا کاملاً تاریک شود برای خوابیدن به آشیانه های خود می روند ، و به ندرت آشیانه های خود را در تاریکی ترک می کنند. در زمستان سنجاب فعالیتهای خود را در آغاز و و سط روز به اتمام می رساند و در آشیانه خود تا روز بعدی می ماند. هنگام توفان زمستانی یا سرمای طاقت فرسا ، سنجاب ممکن است روزها آشیانه خود را ترک نکند. اما سنجاب درختی در فصل زمستان به خواب زمستانی فرو نمی رود. برخی از سنجابهای زمینی در زمستان به خوابی عمیقی در آشیانه هایشان فرو می روند. سنجاب بالغ بطور معمول به تنهایی زندگی می کند اما در سرمای شدید آشیانه خود را با سنجابهای دیگر ،برای نگه داشتن گرمای بدن خود تسهیم می کند. وقتی که درجه حرارت بالا رفت ، میهمانها آشیانه را ترک می کنند. تمیز کردن ونظافت سنجاب نیز (مانند همستر)اغلب در گوشه خاصی از قفس ادرار یا مدفوع می کند. این قفس را میتوان به تناوب تمیز کرد.البته سنجاب مدفوع خواری نیز داردو فرصت این کار نباید به او داده شود. لانه سنجاب وظروف غذا نیز باید بطور مرتب تمیز شده وباقیمانده های سبزی و میوه هر روز جمع شوند. کل قفس را میتوان سالی 3-2بار تمیز کرده و بستر را تعویض نمود. سنجاب ایرانی‌ از پستانداران‌ خاص‌ ایران‌ میباشد جثه ای متوسط با طول‌ سر و تنه‌ 192 تا 230 میلی‌ متر ، دمی‌ بلند و پشمالو به‌‏‎ ‎طول‌ 128 تا 138 میلی‌ متر دارد‏‎ . موهای‌ پشت‌ به‌ رنگ‌ خاكستری‌ ‎متمایل‌ به‌ قهوه‌ای‌ و زیر بدن‌ زرد رنگ‌ است‌‏‎ . رنگ‌ موهای‌ سرو سطح پشتی‌ دم‌ قرمز حنایی‌ و سطح‌ زیرین‌ دم‌ روشن‌تر است . بطور كلی‌ هرچه‌ ‎از نواحی‌ شمالی‌ جنگلهای‌ زاگرس‌ به‌ طرف‌ جنوب پیش‌ برویم‌ از رنگ‌‏‎ حنایی‌ كاسته‌ می‌گردد‏‎ بطوری‌ كه‌ در قسمت‌های‌ جنوبی‌ رنگ‌ به‌ زرد‏ نخودی‌ تغییر می‌یابد‏‎ . بطور كلی‌ رنگ‌ قرمز سر و دم‌ ، این‌ سنجاب را از سایر سنجابهای‌ ایرانی‌ مشخص‌ می‌سازد‏‎ . ‌‏‎ تغذیه : تغذیه سنجاب طوسی ، آجیل ، دانه و میوه می باشد همچنین آنها تخم پرندگان ، حشرات ، حتی اگر غذای دیگری پیدا نکنند لاشه حیوانات را نیز می خورند. سنجاب طوسی مقداری نمک در رژیم غذایشان نیاز دارند ، و ممکن است بتواند این نمک را از خاک جاهایی که برف و یخ در آنجا بوده تأمین کند. سنجابها شاخه های درخت را برای تمیز کردن و تیز کردن دندانهایشان می جوند. به همین دلیل شما ممکن است شاخه های زیادی بر روی زمین اطراف درختهای بزرگ ببینید. همچنین آنها سیمهای برق را به همین جهت می جوند و اینکار موجب قطعی زیاد برق در کشور می شود. مغز سنجابها انداره گردو می باشد. یک سنجاب بالغ احتیاج دارد برای زنده مانده و فعالیت کردن در هفته 453.592 گرم غذا مصرف کند. سنجابها با یک سری صدای جیر جیر با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. اندازه فرکانس معمولاً بین 01. کیلوهرتز و10 کیلوهرتزمی باشد. این صداها توام با حرکات دم انجام می شود. اگر سنجاب محل زندگی خود را در اطاق زیر شیروانی شما تغیر داد ، تنها راه عملی که بتوانید آنها را از آنجا دور کنید فقط از راه تله گذاری امکان پذیر می باشد. سنجاب پوشش آجیل را با دندانهایش می جود. سپس آجیل را با لیسیدن یا مالیدن به صورتش قبل از دفن کردن تمیز می کند. این عمل یک بوی خاصی را به آجیل اضافه می کند که این کار به سنجاب کمک می کند بعداً آن را براحتی پیدا کند ، حتی زیر 30 سانتیمتر برف . خلق و خو : غده عرق سنجابهای درختی در زیر پاهایشان است. بین پهنه پا و روی پنجه ها بین انگشتان می باشد. وقتی که گرم هستند و یا تحرک دارند جای پای خود را روی سطوح خشک می گذارند. این بو همچنین برای علامت گذاری درختان در قلمرو آنها استفاده می شود. اگر آشیانه سنجاب با هجوم کک ها یا مزاحمهای دیگر مواجه شود ، سنجاب از آنجا رفته و آشیانه جدید می سازد. برای همین است که درمحوطه ای که آنها زندگی می کنند تعداد آشیانه ها از سنجابها بیشتر می باشد. سنجاب طوسی در خیلی از جاهای غیر عادی لانه می سازد. در اطاق زیر شیروانی بیشتر از بقبه جاها آنها همچنین آشیانه های خود را در اتومبیلها ، دودکش ها ، کباب پزها و در ایوانها می سازند. وقتی که سنجاب احساس خطر کند ، حس طبیعی او ایجاب می کند که درجایی که هست بدون حرکت بماند. اگر روی زمین باشد به طرف نردیکتری درخت می رود یا دیگر اشیاعی که بتواند برای فرار از آن بالا رود. اگر در درخت باشد با فشار محکم بدنش به پوست درخت به دور کنده درخت می چرخد. آراستن سنجاب نر درختی دو برابر آراستن ماده هایشان می باشد. آنها تمیزترین حیوانات در گروه جوندگان می باشند. دندان سنجابها مداوم رشد می کند. دندانهای جلویی آنها هر سال 15 سانتیمتر رشد می کند ، اما بعلت ساییده شدن منظم کوتاه می مانند. یکی از بیشترین مواقعی که سنجابها گاز می گیرند زمانی است که با دست به آنها غذا می دهیم. هیچ وقت غذا را بین انگشتانتان نگه ندارید ، چون امکان اینکه انگشتانتان گاز گرفته شود زیاد است. چشمان سنجابها همیشه به دنبال شکارچی است و آنها بندرت بر روی چیزی که می خورند تمرکز می کنند. دست کم 50 نوع سنجاب پرنده وجود دارد که اکثر آنها در آسیا زندگی می کنند. آنها درای آستر نرمی می باشند. بیماریهای مهم در سنجابهای خانگی پوکی استخوان ،انگل خارجی وبیماریهای تنفسی و مسمومیت بیشتر مشاهده شده است. پوکی استخوان: یک اختلال تغذیه ای است که در اثر کمبود کلسیم وفسفر یا ویتامین Dیا اختلال در نسبتکلسیم به فسفر جیره بوجود می آید.در سنجابهایی که در ایران در منزل نگهداری میشوندبدلیل نوع تغذیه وکمبود منابع کلسیم وفسفر در جیره این عارضه زیاد دیده میشود.جهت پیشگیری از این امر ،باید نوزادان به اندازه کافی شیر مادر را خورده وپس از آن نیز مکملهای کلسیم دار به تناوب به جیره اضافه شود. انگلهای خارجی: انگلهایی از قبیل کک،شپش وکنه در موارد زیادی مشاهده شده اند.انگلهای خارجی علاوه بر خونخواری می توانند موجب انتقال بیماری شوند. درمان اینها بوسیله دارو های اختصاصی میسر میباشد. در مصرف این داروها که سمی هستند باید دقت زیادی نمود زیرا در صورت بلعیده شدن توسط سنجاب میتوانند موجب مسمومیت شوند.
  7. اولین و مهم ترین پارامتر در جوجه کشی فنچ ، تامین دمای مناسب است . جنین تنها در محدوده درجه حرارتی محدودی رشد می کند . رشد جنین در درجه حرارت بالاتر این محدوده ، سریع تر و در درجه حرارت های پایین تر این محدوده ، آهسته تر است . درجه حرارت خارج از محدوده ( حتی تنها یک درجه سانتی گراد ) به مرگ جنین منجر می شود . اگر دمای دستگاه جوجه کشی کمی بالا بوده و جنین با سرعت بیش از حد رشد کند ، احتمالا برای خروج از تخم بسیار ضعیف خواهد بود و حتی در صورت تفریخ نیز به احتمال زیاد خواهد مرد زیرا رشد سریع جنین ، آن را به بروز ناهنجاری فیزیکی مستعد می کند و ضمنا محتویات کیسه زرده نیز به طور کامل به داخل شکم جوجه منتقل نمی شود ( در شرایط عادی باقی مانده کیسه زرده قبل از تفریخ تخم به داخل بدن جنین کشیده می شود و به عنوان منبع انرژی و مواد مغذی برای ساعات و حتی تا روز اول و شاید دوم زندگی ایفای نقش می کند ) . از طرف دیگر اگر دمای دستگاه جوجه کشی پایین باشد ، جنین بیش از حد به آرامی رشد می کند و این موضوع سبب تاخیر در تفریخ تخم و همچنین ظاهر فیزیکی غیر طبیعی جوجه فنچ می شود . بنابراین جنین باید فقط در درجه حرارت مناسب رشد یابد تا از قدرت بقاء خوبی برخوردار گردد . تامین رطوبت مناسب ( به ویژه در ثلث اول دوره جوجه کشی فنچ ) بسیار مهم است . رطوبت نسبی بین 50 تا 60 درصد برای محل استقرار تخم های فنچ مناسب است . کمبود بیش از حد رطوبت سبب خشکی جنین می شود که به نارسایی کلیه و توقف رشد ، منتهی خواهد شد . به همین ترتیب اگر رطوبت ماشین جوجه کشی بیش از حد بالا باشد ، کیسه هوایی موجود در انتهای پهن تخم فنچ کوچک خواهد بود که در صورت کوچکی بیش از حد به مرگ جنین در اواخر دوره جوجه کشی فنچ منجر می شود و اگر هم جوجه از تخم خارج شود ممکن است دچار مشکل پیدا بودن کیسه زرده و ناهنجاری های فیزیکی دیگر باشد . پیدا بودن کیسه زرده در جوجه تازه متولد شده ، مشکل زا است و مستعد ابتلا به عفونت است . عامل مهم سوم در جوجه کشی فنچ ، جلوگیری از چسبیدن محتویات تخم پرنده به داخل پوسته آن است . در طی مدت جوجه کشی طبیعی ، پرندگان پدر و مادر به طور متوسط هر 35 دقیقه یک بار تخم ها را می گردانند و برای جوجه کشی مصنوعی در دستگاه جوجه کشی نیز این عمل به شکل صحیح و روزانه 5 تا 8 بار انجام شود . نچرخاندن کافی تخم ها به مرگ جنین منجر می شود .
  8. بر اساس آمار سازمان صنایع غذایی حیوانات خانگی کشور استرالیا ، بهترین و کامل ترین غذا برای سگ ها غذایی هست که شامل چهار دسته ماده غذایی ا به شرح ذیل می باشد: مواد مقوی و انرژی زا موادمعدنی ، ویتامین ها و ریزمغزی‌ها چربی‌ها ‌و اسیدچرب‌های ضروری پروتئین و اسیدآمینه‌ها میزان کافی برای غذای سگ ها چقدرمی باشد؟ سگ های مبتلا به اضافه وزن، عمر کوتاه تری به نسبت بقیه سگ ها دارند و بیشتر در معرض ابتلا به بیماری قرار خواهند گرفت، به همین دلیل است که میزان غذای سگ ها باید مشخص شده باشد. معمولا تا وقتی سگ ها توله هستن باید بین سه تا پنج وعده در روز و بعد از بالغ شدن حداکثر ۲ وعده در روز غذا بخورند. همچنین مقدار و حجم وعده های غذایی به نژاد و جثه سگ بستگی دارد.
  9. من امشب یه بچه گربه حدودا 4 ماه پیدا کردم که بند نافش متورم و قرمز هست زخمی مشاهده نکردم خودشم دردی نداره . کسی در این زمینه تخصصی داره منو راهنمایی کنه ؟ این تورم بخاطر چی هست ؟ و عواقب بدی داره ؟
  10. خيلي ممنون از راهنماييتون
  11. ا
  12. سلام و درود خدمت شما اصولا قارچ ها(طبق تشخیص دکتر دامپزشکتان) تنوع گسترده ای دارند و احتمال دارد پروسه درمانیشون طولانی بشود در طی این پروسه دکتر دامپزشک شما احتمال دارد طبق تشخیصی که دادند دارویی را تجویز کنند و پاسخ دارو را تست کنند و در صورت جواب نگرفتن از دارو به هر دلیل(مقاومت قارچ یا حساسیت سگ به دارو) دارو را تعویض کند. یا ابتدا تجویز دارو را تست کنند بعد اگر پاسخ مناسبی نگرفتند نمونه گیری از پوست کنند و تخصصی تر درمان را ادامه بدهند... در نتیجه اعتماد به دکتر دامپزشکتان و پیگیری وضعیت درمان و صرف نظر کردن از درمان های خودمختار میتواند به بهبود وضعیت سگ شما کمک کند.
  13. يه سگ دارم كه نژادش شيتزوترير هست.چند روز پيش پوستش زخم شده بود بردم پيش دامپزشك تشخيص داد كه قارچ گرفته داروهاشو مصرف كرد حالا هنوز قارچ ها خوب نشده شكمش و بغل گوشش دونه هاي ريز مثل كهير زده؟ ميخواستم ببينم اونها چيه و چه جوري خوب ميشه ممنون ميشم اگر راه درمانش برايم بگيد
  14. قیمت سنجاب؟. از کجا بخریم؟🤔
  15. معنیش اینه که تجارت پر اردک می تونه پر سود باشه. یکی از نقاط ضعف کیسه خواب ها و کت ها پر برای کوهنوردی اینه که توی شرایط بارندگی غیر قابل استفاده هستند. در صورتی که از این پرهای مرغوب استفاده بشه کار کرد این وسایل خیلی بیشتر می شه
  16. لانه فنچ مکانی است که فنچ ها در آن تخم گذاری کرده و جوجه ها مراحل ابتدایی زندگی و رشد اولیه را داخل آن سپری می کنند . از این رو برای تولید مثل بهینه و پرورش فنچ ها ، وجود لانه های مناسب که در اندازه ها ، اشکال و جنس های مختلفی قابل تهیه است ، ضرورت دارد . ضمنا فنچ های گورخری از توانایی خوبی برای لانه سازی برخوردارند و در صورت دسترسی به مکان مناسب و مواد لازم برای لانه سازی ، لانه خود را به زیبایی می سازند . لانه فنچ مناسب برای تولید مثل فنچ ها بایستی از ویژگی های زیر برخوردار باشد : 1 . قابل تمیز کردن و ضدعفونی باشد . تمیز نمودن و ضدعفونی نمودن لانه های فلزی آسان تر از لانه های چوبی یا پلاستیکی است . لانه فنچ حصیری واجد این ویژگی نبوده و فقط به صورت یک بار مصرف ، برای یک دوره تولید مثلی قابل استفاده بوده و پس از خارج شدن جوجه ها باید حذف شده و با لانه جدید جایگزین شوند . زیرا شکاف های این نوع لانه ها برای پناه گرفتن و رشد انگل ها و باکتری ها مناسب است و ضدعفونی آن ها میسر نیست . 2 . از مواد ایمن و غیر سمی باشد . برخی از چوب ها برای فنچ ها سمی هستند و نباید مورد استفاده قرارگیرند . انواعی از لانه های سفالی ، چوبی ، فلزی و پلاستیکی نیز می توانند مورد استفاده قرار گیرند . 3 . به منظور امکان بازدید راحت داخل لانه فنچ ، سقف آن به صورت کشویی و یا لولایی به راحتی قابل باز شدن باشد . 4 . نصب لانه در داخل قفس یا پرنده خانه باید به نحوی باشد که از لرزش ، کج شدن و افتادن مصون باشد . 5 . درب ورودی لانه فنچ در دیواره جلویی لانه و در بالاترین ارتفاع ممکن باشد . 6 . کف آن بستر مناسبی برای تخم گذاری فنچ ها تعبیه شده باشد . 7 . لانه فنچ می بایست دارای ابعاد مناسبی باشد تا بتواند فضای کافی برای پرورش حدود 6 جوجه در آن تا سن تقریبا 3 هفتگی را فراهم کند . به این منظور لانه های بزرگ که معمولا به طول و ارتفاع 15 و عرض 11 سانتی متر ساخته می شوند ، مناسب هستند . 8 . در بیرون و متصل به درب لانه فنچ، یک چوب نشیمن با قطر مناسب وجود داشته باشد . با رعایت نکات فوق انتظار می رود فرایند پرورش فنچ با آرامش بیشتری میسر شود . البته توجه به این نکته لازم است که گونه های مختلف فنچ در انتخاب لانه سلایق متفاوتی دارند به عنوان مثال اغلب فنچ های منقار مومی لانه های جعبه ای با یک ورودی نیمه باز را ترجیح می دهند در صورتی که فنچ طوطی وار یک جعبه با یک ورودی به شکل U را ترجیح می دهد . همچنین برخی از گونه های فنچ به لانه های مصنوعی علاقه ای نداشته و آن را پس می زنند مانند فنچ منقار مومی گوش بنفش که ترجیح می دهد لانه ی خود را از ابتدا خودش بسازد .
  17. 👍
  18. دامپزشک باید پدر و مادرش رو ببینن. سنش چقدره؟ این هایی که می گن در مورد فلت یا سوپرفلت رو سگ و گربه فروش ها یا مربی ها بهتر می دونن! پدر و مادرش رو ببینن بهتر میتونن قضاوت کنند.
  19. الان وقت مناسبیه برای شروع یاد دادن جای دستشویی بهش. اولین کاری که باید انجام داد اینه که جاهایی که قبلا دستشویی کرده کاملا پاک کنید. می تونید از اسپری های مخصوص که تو پت شاپ ها موجوده هم استفاده کنید. اگه این کار رو نکنن دوباره میاد همون جای قبلی دستشویی می کنه. وقتی یه جا بوی دستشویی می ده انگار بالاش تابلوی WC زده ن. همیشه همونجا کارشو می کنه. قدم دوم اینه که تا وقتی یاد بگیره تو کل خونه نگرده. می شه با استفاده از پارک های مخصوص یه محدوده براش مشخص کرد. بعد از بیدار شدن از خواب٬‌بعد از بازی کردن٬ و بعد از غذا خوردن معمولا دستشویی می کنن. تو این مواقع باید ببرندش اون جایی که مد نظرشونه و منتظر بشن که دستشویی کنه. بعد از اینکه این کار رو انجام دادید تشویقش کنید. هم کلامی بهش بکن آفرین و نازش کنید و هم یه خوراکی خوشمزه که خیلی دوست داره یه خرده بهش بدید. این روند رو اینقدر تکرار می کنند که یاد بگیره.
  20. یکی از مخاطبان پرسیدن: سلام وقت بخیر من ی قناری نر دارم امروز تو قفسش ی چیز ،سفید رنگ ،نرم و داخل ش مایع زرد رنگی بود ایا مریض شده ؟ جواب دکتر محمدرضا حدادمرندی: به نظر اين تخم پرنده هست كه بنا به دلايلي شكسته شده. براي تاييد تشخيص كاملا بوي تخم مرغ ميده اما باز از نزديك ديده بشه با قطعيت بيشتر ميشه نظر داد. در صورت تاييد تخم پرنده بودن علت شكستگي مي بايست توسط دكتر متخصص بررسي شود. قفس و لانه ي نامناسب، كمبودهاي تغذيه اي، ناهنجاري رفتاري از جمله عواملي هستند كه باعث اين مشكل مي شود.
  21. پوشش بدن اردک ها در روزهای بدو تولد از کرک بوده که عایق حرارتی خوبی برایش فراهم می کند . زمانی که این کرک ها با روغن ناشی از پرها پوشیده شود نسبت به آب مقاوم می شود بنابراین پرنده قادر است بلافاصله بعد از خروج از تخم شنا کند . طبق این تعریف می توان شرایطی را مهیا نمود تا جوجه اردک های پرورشی بلافاصله پس از خروج از دستگاه جوجه کشی وارد محیطی شوند که دسترسی به آب برایشان مقدور باشد. کرک ها تا 100 روزگی به سرعت رشد کرده و در اقلیم های معتدل بدون وجود مادر ، عایق خوبی را برای زنده ماندن اردک های جوان ایجاد می کنند . از 14 روزگی ساختار پوشش بدن اردک ها تغییر کرده و رشته ای می شوند و تا 30 روزگی رشد کرک های تازه کامل شده و به صورت دسته ای عایق حرارتی خوبی را برای پرندگان در حال رشد جهت حفظ دمای بدن در شرایط محیطی سرد ایجاد می کنند . رشد پرهای ناحیه سینه از 14 روزگی شروع شده و تا 35 روزگی کامل می شود . رشد پرهای قسمت پشت بلافاصله بعد از 30 روزگی شروع و پوشش پری پشت و پهلو در 60 – 50 روزگی کامل می گردد . پرهای اولیه و ثانویه پروازی از 24 روزگی قابل اندازه گیری هستند و تا سن بلوغ در سن 56 روزگی به سرعت رشد می کنند . این سن مصادف با سن پردرآوری اردک کله سبز وحشی جوان است . در 54 روزگی پرهای تازه درآمده سینه جایگزین پرهای قبلی می شوند . این پر ریزی ، گاها به عنوان پر ثانویه تلقی می شود که از قسمت فوقانی گردن شروع شده و فولیکول های پر در حال تکامل سریع ظاهر شده و اغلب این حالت را به نام پرهای سوزنی توصیف می کنند . کندن این پرها در هنگام پرکنی دشوار است و ظاهر پرندگان کشتار شده را تحت تاثیر قرار می دهد بنابراین تا پرریزی کامل در سن 70 روزگی ، زمان مناسبی بری ارائه پرنده به بازار نیست. پرهای اردک به خصوص کرک ها جزو محصولات جانبی ارزشمندی هستند که جهت عایق بندی لباس ها و لحاف و پر کردن متکا در صنعت مبلمان گران قیمت استفاده می شود . پرها و کرک های بازیابی شده بعد از پرکنی ، شسته و خشک شده و توسط تجهیزات مخصوص از هم جدا می شوند . وزن پرها و کرک های شسته و خشک شده حدود 5/3 درصد وزن بدن اردک است . نحوه و محیط پرورش اردک نیز می تواند رشد و کیفیت پرها و کرک ها را تحت تاثیر قرار دهند زیرا رشته کرک ها ( فلامینت ها : رشته های ظریفی که رشد کرده و دسته های کرکی را می سازند ) خیس و کثیف شده و به هم می چسبند و این مساله کیفیت را که توسط واژه هایی از قبیل قدرت پرکنی ، اندازه دسته های کرک و ارزش اقتصادی اندازه گیری می شوند را به طور قابل توجهی کاهش می دهد . فراهم ساختن گرمای کافی در طول دوره پرورش و جوجه کشی اردک جهت ایجاد محیط راحت و به دور از ادحام و تجمع جوجه ها و بستر تمیز و هوای تازه از اهمیت ویژه ای برخوردار است . اختصاص 2/00 مترمربع فضا به ازای هر قطعه پرنده برای رشد و تکامل پرها و کرک ها ضروری است که مانع از کثیف شدن پرندگان به دلیل تجمع ، هنگام استراحت و انتقال به کشتارگاه می شود .
  22. ممنون به خاطر مطلب خوبتون
  23. ممنون به خاطر مطلب خوبتون
  24. برنز سینه پهن (Broad-breasted Bronze Turkeys) : این نژاد بومی شمال آمریکا بوده و حدود 500 سال پیش در مکزیک اهلی شده و در سال 1500 میلادی به اسپانیا برده شد و سپس در اروپا شناخته شد. این نژاد مخصوص سفره غذا توسعه یافته است. رنگ آن مشابه بوقلمون های وحشی است، اما اندازه و شکل این دو با یکدیگر متفاوت است. براساس استاندارد انجمن طیور آمریکا وزن سن بلوغ جسمی این نژاد در نرها 36 پوند و در ماده ها 20 پوند گزارش شده است. در 28 هفتگی بوقلمو ن های نر این نژاد به وزن 25 پوند می رسد. مانند نژاد سینه پهن سفید، به علت سنگینی وزن بلوغ، در این نژاد نیز تولید مثل فقط با روش تلقیح مصنوعی انجام می شود. البته نژاد برنز اصلاح نشده با روش طبیعی قادر به تولید مثل می باشد. علت نامگذاری این نژاد رنگ غیر معمول بال و پر آن است که به صورت ترکیبی از رنگ های برنز و سبز بوده و در مقابل نور آفتاب به صورت متالیک به نظر می رسد. این نژاد در شمال آمریکا پرورش داده می­شود. این گونه دارای سینه ای پهن بوده و برای تولید مثل باید از تلقیح مصنوعی و دستگاه جوجه کشی استفاده نمود. از آنجایی که تولیدکنندگان تمایل دارند نژادهای با پر سفید را پرورش دهند که پس از کشتار و پر کنی ظاهر لاشه در صورت جدا نشدن پرهای ریز مطلوب به نظر برسد. بنابراین روز به روز از تعداد این گونه کاسته شده است. در نتیجه امروزه این نژاد را با نژاد سفید بوقلمون بیشتر تلاقی داده و یا از آن برای سرگرمی و غیره استفاده می شود. از نظر ظاهر بسیار شبیه بوقلمون وحشی آمریکای شمالی است. بوقلمون های برنز در مقایسه با سایر گونه های بوقلمون اندکی آرام تر هستند و این باعث می­شود که به راحتی بتوان آن ها را در کنار خود نگهداری نمود. پرورش دهندگان این حیوان می گویند زمانی که شما وارد محل زندگی بوقلمون های برنز می شوید آن ها به راحتی و بدون ترس برای دریافت غذا به شما نزدیک می شوند. مثل بیشتر بوقلمون ها، بوقلمون های برنز نسبت به سرما و تغییرات آن بسیار حساس می باشند و بایستی در قبال چنین شرایطی محفوظ نگه داشته شوند. اغلب خانواده های بوقلمون برنز به عنوان حیوانات خانگی به فروش می رسند. پرهای آن ها رنگ سیاه مات دارد و لکه های قهوه ای متمایل به سبز بر روی آن ها در زیر نور خورشید مثل رنگ های متالیک می درخشد. لبه دم بوقلمون برنز، دور تا دور نوار سفید رنگی دارد. در حال حاضر دو نوع از بوقلمون های برنز وحشی و سینه پهن بیشتر با مقاصد تجاری تولید می شوند و دلیل آن این است که سینه آن ها گوشت نسبتاً زیادی دارد. بوقلمون های برنز به آمریکای شمالی تعلق دارند. از حدود 500 سال قبل قوم آزتک آن ها را به عنوان حیوان خانگی مورد استفاده قرار می دادند. اگرچه هر دو نوع بوقلمون های برنز در آمریکا کمیاب شده اند ولیکن بوقلمون سینه پهن بیشتر مورد استفاده عموم قرار دارد. این نکته را نیز باید افزود که پرورش سینه پهن ها بسیار مشکل تر از نوع وحشی آن ها می­باشد و دلیل آن این است که آن ها به دلیل سینه پهنشان نمی توانند جفت گیری کنند و تکثیر آن ها به صورت تلقیح مصنوعی صورت می­گیرد. تا سال 1960 بوقلمون های برنز، عمده ترین بوقلمون هایی بودند که در ایالات متحده پرورش داده می شدند. بوقلمون های برنز نر را می توان با زایده گوشت زیر گردنشان از بوقلمون های ماده تشخیص داد. اسلیت (Slate) : رنگ این گونه خاکستری متمایل به آبی بوده و هرگز به عنوان یک گونه معمولی پایدار وجود نداشته است. در حال حاضر نیز نسل آن منقرض شده است. بر روی بدن این گونه گاهی اوقات نقاط و لکه هایی به رنگ سیاه دیده می شود. اندازه جثه این گونه مشابه گونه سیاه (Black) است. سیاه (Black) : در این گونه رنگ بدن سیاه بوده و رنگ بال و پر آن سیاه متمایل به سبز می باشد. این نژاد در آمریکا غالب نیست. در حالی که در کشورهای اروپایی از اهمیت خاصی برخوردار بوده و مورد توجه مصرف کنندگان است. این گونه در قسمت های شرق انگلیس و فرانسه با موفقیت پرورش داده می شود. وزن مطلوب این گونه در آمریکا برای جنس نر یک ساله 22 پوند، جنس نر بالغ 27 پوند و جنس ماده بالغ 18 پوند و نیمچه تخم­گذار 12 پوند گزارش شده است. ناراگنست (Narragansett Turkeys) : از نظر تاریخی منشاء این نژاد نیوانگلند بوده متعلق به منطقه نارانگنست هست. البته بعضی ها منشاء آن را خارجی دانسته و از کشورهای مکزیک و بخش مرکزی آمریکا می دانند. شواهد باستان شناسی نشان داده است که این نژاد نیز از تلاقی گونه های وحشی بوقلمون به وجود آمده است. در واقع در نیمه راه روند تکاملی ایجاد نژاد برنز، این نژاد ایجاد شده است. گفته می­شود که در اوایل قرن 19 میلادی سویه های اروپایی (احتمالاً سیاه) با بوقلمون های وحشی منطقه نارانگنست تلاقی داده شده و این نژاد به وجود آمده است. سپس توسط آبراهام لینکلن یک جفت از این نژاد به آمریکا فرستاده شد. در سال 1874 میلادی این نژاد در آمریکا به ثبت رسید و استاندارد دریافت نمود. در سال 1930 میلادی این نژاد پس از نژادهای برنز و هلندی سفید، سومین نژاد رایج در آمریکا شد. از سال 1952 میلادی میزان تولید و رواج این نژاد در مقایسه با نژاد برنز در آمریکا کاهش یافت. کیفیت تولید گوشت و تخم در این نژاد خوب است. رنگ بدن این نژاد شبیه نژاد برنز است، با این تفاوت که به جای رنگ برنز، رنگ خاکستری براق و قهوه­ای در قسمت­های انتهایی بدن دیده می­شود. این نژاد تحرک زیادی داشته اما در صورت آزاد بودن در چراگاه، از سالن پرورش زیاد دور نمی شود. همچنین خصوصیات مادری و مراقبت از جوجه ها در این نژاد خوب است. ساختاری مشابه نژاد برنز دارد. برتری این نژاد در اندازه بدن و بی سر و صدا بودن آن است. برای مصرف روزانه یک خانواده و میهمان یک قطعه بوقلمون این نژاد کافی است. در حالی که نژاد برنز سینه پهن، فقط برای استفاده در میهمانی های بزرگ و پرجمعیت بیشتر مناسب است. رویال پالم (Royal Palm Turkeys) : تنها نژادی است که برای صفت تولد گوشت و سنگینی وزن بلوغ انتخاب نشده است. به طوری که وزن بوقلمون های جوان این نژاد در جنس نر 16 پوند و در جنس ماده 10 پوند است و وزن بوقلمون های بالغ آن حداکثر در جنس نر 22 پوند و در جنس ماده به 16 پوند می رسد. این نژاد به عنوان پرنده های زینتی به شمار می رود. رنگ استاندارد آن سیاه و سفید می باشد که البته در صورت تلاقی آن با سایر نژادهای رنگ خطوط نیز تغییر خواهد نمود. به نظر می رسد به علت تشابهات زیاد از نظر خصوصیات ظاهری، بین این نژاد و نارنگنست رابطه خویشاوندی وجود داشته باشد. بوربون قرمز (Bourbon Red) : این نژاد از انتخاب در واریته جرسی باف در ایالت پنسیلوانیای آمریکا برای داشتن رنگ تیره تر به وجود آمده است. سپس در ایالت کنتاکی اصلاح نژاد شده و توسعه یافته است. به طوری که حتی به نام نژاد کنتاکی قرمز نیز خوانده می شود. همه ادعاها در مورد این که این نژاد ابتدا به صورت وحشی وجود داشته است، مردود است. این نژاد در سال 1909 در آمریکا به ثبت رسیده و استاندارد انجمن طیور را دریافت نمود. وزن سن بلوغ جنس نر این نژاد 33 پوند و جنس ماده آن 18 پوند است. از فراوان ترین بوقلمون های مانده از قدیم به شمار می رود. به طوری که 33 درصد از مزارع حفظ و نگهداری بوقلمون های تاریخی آمریکا را به خود اختصاص می دهد. هلندی سفید (White Holand) : این بوقلمون ها در کشور هلند پرورش و نژاد آن ها گسترش یافته است. در این میان بوقلمون های وحشی نیز از آمریکا به اروپا صادر شده اند، ولی هلند و اتریش به گونه های سفید که یکی از آن ها همین نوع است علاقه مند بوده است. اولین بار، بوقلمون در اوایل قرن 18 میلادی وارد ایالات متحده و بریتانیا گردید و تا سال 1847 نژاد استاندارد این حیوان محفوظ بوده است. امروزه گونه های وایت هلند که به طور تجاری هم پرورش داده می شوند از مشهورترین گونه هایی هستند که در تعطیلات زمستانی در ایالات متحده به فروش می رسند ولیکن بیشتر آن ها اصیل نیستند و یا به عبارت دیگر گونه های اصیل بوقلمون مذکور نسبتاً کمیاب است. مراقبت از این بوقلمون ها شبیه سایر بوقلمون ها می­باشد و به خاطر جثه بزرگشان برای این حیوانات باید به حد کافی فضای لازم برای حرکت وجود داشته باشد. بوقلمون های هلندی سفید را به سختی می­توان پیدا کرد و نژاد آن­ها به ندرت پرورش داده می شود. برخلاف گونه های تجاری آن، برای نوع واقعی آن برای پرورش و تکثیر نیاز به تلقیح مصنوعی وجود ندارد. امروزه اختلالاتی در مورد نژاد بوقلمون هلندی سفید به وجود آمده است. اگرچه اغلب بوقلمون­های سفید را به نام هلندی سفید می شناسند، ولی همه آن ها استانداردهای نژاد مزبور را دارا نمی باشند. نژاد بوقلمون های واقعی هلندی سفید روز به روز کمیاب تر می شود. بنابراین اقدامات حمایتی جهت حفاظت آن ها باید صورت گیرد. بوقلمون های هلندی سفید دیگر به طور گروهی پرورش داده نمی شوند. پرورش دهندگان نژاد اصیل بسیار کم هستند و آن ها بر این نکته اتفاق نظر دارند که بوقلمون های مذکور با استانداردهایی مورد ارزیابی قرار می گیرند که به مرور زمان از استانداردهای نژاد اصیل فاصله گرفته است. این نوع بوقلمون ها تنها توسط علاقه­مندان پرورش داده می شوند و پرورش آن ها بسیار محدود می باشد. در حال حاضر نوعی از بوقلمون سفید هلندی به طور تجاری پرورش داده می شوند . اگرچه امروزه بیشتر گونه های بوقلمون هلندی سفید که به منظور مقاوم بودن با نژادهای دیگر آمیخته شده است، دارای چشم های قهوه ای رنگ می باشند ولیکن نژاد اصیل این دسته از بوقلمون ها دارای چشمان آبی بوده است. برخی از انواع نر این بوقلمون ها هنوز هم دارای غبغب سیاه هستند. رنگ گردن و زیر گردن بوقلمون ها مثل ساق پا و انگشتان پای آن ها، سفید متمایل به صورتی می باشد. منقار آن ها هم رنگ صورتی دارد و هم می تواند رنگ استخوانی داشته باشد. در روی سر بوقلمون های مزبور نشانه ای از رنگ سرخ آبی وجود دارد. بقیه اندام بوقلمون وایت هلند را پرهای شاداب سفید رنگ پوشانده است. امروزه، گونه هایی از بوقلمون های هلندی سفید که با بوقلمون های سفید بزرگ آمیخته شده است دارای سینه ای پهن و پاهای کوتاه تر در مقایسه با گونه های اصیل می باشند. بوقلمون های نر اصیل معمولاً حدود 33 پوند و نوع ماده حدود 18 پوند وزن دارند. در آمریکا بوقلمون های ماده در 14 تا 16 هفتگی با وزن 7 تا 8 کیلوگرم و بوقلمون های نر در 17 تا 20 هفتگی با وزن 12 تا 15 کیلوگرم به بازار عرضه می شوند. درضمن 70 درصد از بوقلمون های کشتار شده به صورت عمل آوری شده به دست مصرف کننده می رسد و به علت بزرگتر بودن اندازه لاشه، بیشتر جنس نر پرورش داده می شود. در آمریکا گوشت بوقلمون به صورت چرخ کرده نیز عرضه می شود. بلتس ویله (Beltsville flock) : در سال 1934 میلادی دپارتمان کشاورزی ایالات متحده برای تولید نژاد بلتس ویله، از تلاقی نژادهای مختلف بوقلمون پروژه ای را شروع کرد و پس از گذشت 7 سال یعنی در سال 1941 میلادی این نژاد را معرفی نمود. این نژاد در سال 1951 به ثبت رسید. وزن بالغ این نژاد در نرها 23 پوند و در ماده ها 13 پوند گزارش شده است. این نژاد از نظر داشتن سینه پهن در درجه دوم اهمیت پس از نژاد برنز سینه پهن قرار می گیرد. این نژاد از فراوان ترین نژاد دارای رنگ سفید به شمار می رفت. در حال حاضر این نژاد فقط در دانشگاه ویسکانسین آمریکا و در یک مرکز پرورش حفاظت شده در کشور کانادا نگهداری می شود.
  25. سلام ، من یه سگ دارم که تازه گرفتم ، نژادش شیتزوپیکینیز و تازه 40 روزشه ، میخواستم ببینم تربیت رو از کی شروع کنم و اینکه چجوری جای دستشویی کردن رو بهش یاد بدم که فقط همونجا دستشویی کنه ؟!
  26. سلام لطفا در تشخیص نژاد و اصالت ان و همچنین سن این بچه گربه من را کمک کنید. ایا سوپر فلت است یا فلت؟ و سن ان به حدی رسیده که از مادر جدا شود؟ممنون
  1. نمایش فعالیت های بیشتر